جدیدترین مطالب
خانه / جام جهانی 2018 / تیم ملی سنگال

تیم ملی سنگال

جغرافیا

جمهوری سِنگِال کشوری در غرب آفریقاس. پایتخت اون داکاره و ۱۹۶ هزار و ۱۹۰ کیلومتر مربع وسعت داره‌. سنگال از سمت شمال با موریتانی، از شرق با مالی و از جنوب با گینه و گینه بیسائو مرز مشترک داره.

تمدن

با نفوذ اعراب مسلمون تو آفریقا، سنگالی‌ها در سده ۱۱ میلادی، به اسلام روی آوردن. برای مدتی بریتانیا در سنگال دخالت می‌کرد، ولی فرانسوی‌ها گوی سبقت رو از اون‌ها ربودن و تونستن در سال ۱۸۹۵ مالکیت سنگال رو به عنوان یکی از مستعمرات غرب آفریقا از آن خودشون کنن. در نهایت در ۴ آوریل ۱۹۶۰ این کشور از فرانسه اعلام استقلال کرد.

فرهنگ و زبان

زبان رسمی مردم این کشور، وُلوف است و خط شان لاتین است، زبان فرانسوی هم در این کشور رواج دارد، البته با لهجه خاص سنگالی. نرخ باسوادی در بین مردان حدود ۴۳ درصد و در بین زنان ۲/۲۳ درصد است. ۹۲ درصد مردم این سرزمین مسلمان و اهل تسنن هستند و در حدود ۲ درصد از آنها هم مسیحی هستند.

پرچم و سرود ملی

پرچم سنگال در سال ۱۹۶۰ رسمی شد. این پرچم از سه نوار هم‌اندازه عمودی سبز، زرد و قرمز تشکیل شده که یک ستاره سبزرنگ کوچکِ پنج‌پر هم در وسط نوارِ زردرنگ قرار گرفته است. سرود ملی این کشور هم از همان سال ۱۹۶۰ به رسمیت شناخته می شود.

نماد

نماد کشور سنگال درخت بائوباب است. این درخت به شدت مورد توجه مردم آفریقا قرار دارد؛ آن هم به این خاطر که مردم می توانند از تمام قسمت‌های آن و به منظور ساخت وسایل مختلف استفاده کنند.

اقتصاد

سنگال ۴ میلیون نفر نیروی کار دارد و نرخ بیکاری در آن به ۴۰ درصد می‌رسد. فسفات و سنگ آهن حجم زیادی از ذخایر معدنی سنگال را تشکیل می‌دهد و بخش قابل توجهی از صادرات به این کالاها اختصاص دارد. کالاهای صادراتی دیگر سنگال ماهی، فراورده‌های نفتی، پنبه و فسفات است. ضمنا سنگال هم مثل خیلی از کشورهای غرب آفریقا از فرانک آفریقایی به عنوان واحد رسمی پول استفاده می‌کند.

سیاست

این کشور در سال ۱۹۶۰ از زیر سلطه فرانسه خارج شد و از آن زمان تا به حال به صورت جمهوری دموکراتیک اداره می‌شود. با این حال اغلب سیستم‌های اداری این کشور هنوز هم به شیوه فرانسوی اداره می‌شوند. ضمنا در این کشور رئیس‌جمهور قدرت زیادی دارد و راس قدرت محسوب می شود.

گردشگری

سنگال هم مناطق گردشگری زیادی دارد که از جمله آنها می توانیم به پناهگاه ملی پرندگان جوج  که یک منطقه بِکر نَهفته در ساحل جنوب شرقی رود سنگال است، اشاره کنیم. این پناهگاه به واسطه حضور طیف گسترده‌ای از تالاب‌های مطبوع و محبوب پرندگان مهاجر مکان گردشگری زیبا و جذابی را ایجاد کرده است.

از نقاط گردشگری دیگر سنگال می توانیم به جزیره گُوره که به مروارید صورتی اقیانوس اطلس شهرت دارد، اشاره کنیم. خانه‌های این جزیره رنگارنگ و خیابان‌هایش مملو از درختان گُل است و به همین خاطر هم مروارید صورتی نامیده می شود.

ورزش

با اینکه فوتبال در کشور سنگال بسیار محبوب است ولی ورزش اول آنها کشتی است. اما نه کشتی آزاد و فرنگی. بلکه کشتی سنگالی که ابداع خودشان است و قدمت زیادی دارد. کشتی سنگالی فراتر از یک ورزش است. آن بخش جدایی ناپذیر از زندگی، فرهنگ و سنت آنهاست.

فوتبال

فوتبال در سنگال، یکی از محبوب ترین ورزش ها به حساب می آید. علی الخصوص از سال ۲۰۰۲ که آنها برای اولین بار، مجوز کسب حضور در مرحله نهایی رقابت های جام جهانی را گرفتند و با بردن فرانسه در بازی اول و دو مساوی مقابل اروگوئه و دانمارک، به عنوان تیم دوم و بالاتر از قهرمان دوره قبل، به مرحله بعد صعود کردند. شگفتی سازی آنها در این جام باز هم ادامه داشت و در مرحله یک هشتم، سنگالی ها سوئد را حذف کردند و خودشان را به جمع هشت تیم برتر دنیا رساندند و در نهایت توسط ترکیه حذف شدند.

شیرهای ترانگا در سه دوره ی دیگر نتوانستند خودشان را به این رویداد مهم برسانند، تا بالاخره در این دوره موفق شدند خودشان را بین ۳۲ تیم حاضر در روسیه جا بدهند. در جام ملت های آفریقا هم سنگالی ها تنها یک بار توانستند به فینال سال ۲۰۰۲ برسند و در نهایت نایب قهرمان بشوند.

برد هفت بر صفر سنگال در مقابل تیم جزیره موریس در سال ۲۰۱۰، بهترین نتیجه تاریخ فوتبال این کشور است، و باخت یازده بر صفر مقابل چکسلواکی در سال ۱۹۶۶ هم بدترین شکست آنها به حساب می آید.

هنری کامارا، مهاجم دهه قبل فوتبال سنگال، با ۹۹ بازی، رکورددار بیشترین بازی ملی در این کشور است. کامارا که در رده باشگاهی برای تیم های وستهم‌، شفیلد و ویگان هم در لیگ برتر انگستان بازی کرده، با ۲۹ گل زده، آقای گل ملی سنگال محسوب می شود. از بازیکنان معروف این تیم در سالهای گذشته هم می شود به الحاجی دیوف، تونی سیلوا و عُمَر داف اشاره کرد. در ترکیب امروزین تیم ملی سنگال اما نام های آشناتری به چشم می خورد. از «سادیو مانه»ی لیورپول گرفته تا «ادریس گوئیه» اورتون، «کولیبالی» ِ ناپولی، «شِیخو کویاته»ی وست‌هم، و البته «عبدالله دیالو» که سنگربان تیم رن در لیگ فرانسه است. سنگال در این دوره کار سختی برای صعود دارد و در بازی های گروه H رقابت ها باید به مصاف لهستان، ژاپن و کلمبیا برود.

مطلب پیشنهادی

تیم ملی تونس

جغرافیا تونس شمالی ‌ترین کشور قاره آفریقاست و ۱۶۳ هزار و ۶۱۰ کیلومتر مربع وسعت …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *